Een lied van Zeeland

Waer de brêêje stroamen ruusen,
Over schor en slik en zand,
Waer de sturmen juulend jaegen,
Over zêê en diek en strand.
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ên, daer is ons geboorteland,
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ênn, daer is ons geboorteland.

Waer de waet’ren ‘ôôger rieze,
dan waer ôôk in ‘t ganse land,
Waer de boer mie diek en dieken
Waeter uut z’n erf dêêl bant.
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ên, daer is ons geboorteland,
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ênn, daer is ons geboorteland.

Waer de zwaere paerden kloefend,
d’ Eegde trokken deur de klei,
Waer de dichte bôôgerds bloeie,
Onder d’olmen in de mei,
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ên, vruchtb’re aerde en groene wei,
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ênn, vruchtb’re aerde en groene wei.

Waer de Evertsen en Banckerts,
Jôôs de Moor en Beste Vaer,
Zêêlands naem en roem veroogde,
Op de zêê mie dôôdsgevaer,
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ên, dat God bewaer,
Daer is’t land, dat ons ‘e wrocht ênn, dat God bewaer.

Tekst: ???