Op ons waepen staet een Leeuw,
Boven waeter aolverwege,
En ie leert an elke Zeeuw
Dat’n vechte kon van dege;
Vechte tegen golfgevaer,
Dat besprong van aolle zieën,
Mae de Leeuw was aoltied klaer,
Onvervaerd in bange tieën.

Op ons waepen staet ‘n leeuw,
Flienk en ferm z’n kop nae bove,
En zo stond ‘n eeuw nae eeuw
Oe de baeren rond z’n stove.
Onze leeuw, zo fier van aerd,
Roept ons toe mie forse stemme:
‘Bluuf de naem van Zeeuwen waerd!
Aoltied worst’le toch ontzwemme!’

tekst: D.A. Poldermans